Goździk dla Gierka i „rozmowa kontrolowana”. Wspomnienia Elżbiety Hołdys

Jako pięcioletnia dziewczynka witała Edwarda Gierka podczas jego wizyty w Rzeplinku. Wiele lat później, pracując jako telefonistka na poczcie, w czasie stanu wojennego musiała przerywać rozmowy słowami „Rozmowa kontrolowana”. Elżbieta Hołdys, z domu Głuszek, wspomina wydarzenia, które szczególnie zapadły jej w pamięć.

Pięciolatka z goździkiem dla Edwarda Gierka

Mój tatuś grał w orkiestrze dętej. Byliśmy z niego bardzo dumni. Orkiestra występowała podczas wszystkich ważniejszych uroczystości. Tata grał na trąbce i właściwie nie było święta bez orkiestry.

Miałam pięć lat, kiedy do Rzeplinka przyjechał Edward Gierek. Ustawiono nas, troje dzieci, z goździkami. Mieliśmy go przywitać. Pamiętam to do dzisiaj. Dla takiego dziecka było to ogromne wydarzenie.

Gierek głaskał nas po głowach, rozmawiał z mieszkańcami. Cukierków nie rozdawał, ale sam jego przyjazd był wtedy wielkim przeżyciem.

„Rozmowa kontrolowana”, czyli praca telefonistki w stanie wojennym

Gdy byłam dorosła, pracowałam na poczcie jako telefonistka. To były zupełnie inne czasy niż dziś. Nie było telefonów komórkowych, a mało kto miał telefon w domu. Był tylko u sołtysa.

Ludzie przychodzili na pocztę, żeby zamówić rozmowę z rodziną, lekarzem czy pogotowiem. Dyżury pełniłyśmy przez całą dobę. Ktoś pukał do okienka, a my zestawiałyśmy połączenia.

Najbardziej zapamiętałam jednak okres stanu wojennego. Wtedy każdą rozmowę telefoniczną trzeba było co chwila przerywać słowami: „Rozmowa kontrolowana”.

Włączałam się i mówiłam: „Rozmowa kontrolowana”. Bywało, że ktoś rzucił soczyście w odpowiedzi… Dopiero później wyłączało się odpowiedni klucz i ludzie mogli ze sobą rozmawiać. Takie były wtedy przepisy.

Dzisiaj brzmi to wręcz niewiarygodnie, ale dla nas była to zwyczajna codzienność i część naszej pracy.


Cały wywiad w materiale filmowym:


Wpis na portalu Facebook:

https://www.facebook.com/reel/869819005812190


Materiały udostępnione na licencji CC BY 4.0



Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Muzeum Historii Polski Patriotyzm Jutra

#PatriotyzmJutra2026 #PatriotyzmJutra #MuzeumHistoriiPolski #MHP #MKiDN #MinisterstwoKulturyiDziedzictwaNarodowego #Zamość #HistoriaZamościa #NiedokończonaOdbudowa #EdukacjaPatriotyczna #ZamośćmiastoUNESCO

„Nie było bogactwa, ale byli ludzie”. Elżbieta Łyś wspomina dawny Ulhówek

Honorka oskubała kwiatki, zanim fotograf zrobił zdjęcie. Po latach rozpoznała siebie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *