Dziennikarz Wirtualnej Polski, red. Paweł Buczkowski, opisał przypadek pacjentki onkologicznej, której rodzina usłyszała w szpitalu, że nie ma dla niej miejsca. I nie wiadomo kiedy będzie, ale na pewno nie w tym roku.
To historia, która potwierdza to, o czym mówili uczestnicy naszych warsztatów o prawach pacjenta 4 listopada – problem, jak się okazuje, nie dotyczy tylko Zamościa, lecz całego województwa lubelskiego.
Systemowy kryzys
Źródła problemu są systemowe:
– niezapłacone przez NFZ nadwykonania,
– brak miejsc w szpitalach,
– brak realnych mechanizmów koordynacji przyjęć pacjentów.
Dla osób chorych onkologicznie takie „odesłanie do nie wiadomo gdzie i kiedy” oznacza często wyrok śmierci.
Co mogą zrobić pacjenci odesłani ze szpitala?
1. Leczenie za granicą – dyrektywa transgraniczna UE
Pacjent może poszukiwać leczenia w innych krajach Unii Europejskiej, na podstawie tzw. dyrektywy transgranicznej:
📘 Omówienie zasad leczenia za granicą
📄 Tekst ujednolicony dyrektywy 2011/24/UE
NFZ informuje, że do zwrotu kosztów potrzebne są m.in.:
- skierowanie od uprawnionego lekarza,
- dokumentacja medyczna i rachunki,
- w niektórych przypadkach – uprzednia zgoda Prezesa NFZ.
👉 Szczegółowe informacje: NFZ – leczenie transgraniczne
Uwaga: zwrot kosztów nie jest pełny – NFZ refunduje świadczenia według stawek obowiązujących w Polsce. W praktyce pacjent musi najpierw zapłacić sam, a dopiero potem ubiegać się o zwrot. Czasem sprawy kończą się po latach w sądach administracyjnych.
Wymagane dokumenty:
- skierowanie wystawione przez uprawnionego lekarza w Polsce lub przez lekarza wykonującego zawód w innym państwie członkowskim UE lub EOG
- zlecenie na przejazd środkami transportu sanitarnego wystawione przez uprawnionego lekarza w Polsce lub przez lekarza wykonującego zawód w innym państwie członkowskim UE lub EOG
- skierowanie na leczenie uzdrowiskowe potwierdzone przez właściwy oddział wojewódzki NFZ w zakresie celowości leczenia uzdrowiskowego
- receptę wystawioną na terytorium innego niż Polska państwa UE lub EOG przez osobę uprawnioną do wystawiania recept, zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym państwie
- receptę transgraniczną
(więcej informacji znajdziesz na stronie www NFZ w zakładce Recepta transgraniczna) - zlecenie na zakup lub naprawę wyrobu medycznego
- zaświadczenie świadczeniodawcy o zakwalifikowaniu do programu lekowego albo programu zdrowotnego.
W określonych przypadkach musisz również otrzymać:
- uprzednią zgodę Prezesa NFZ na uzyskanie leczenia poza granicami kraju
2. Leczenie w ramach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
Alternatywą dla leczenia transgranicznego jest procedura koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego UE, obejmująca:
- świadczenia niezbędne ze wskazań medycznych (np. w razie nagłej choroby lub pogorszenia stanu zdrowia w czasie pobytu za granicą),
- świadczenia w pełnym zakresie dla osób mieszkających w innym kraju UE,
- leczenie planowane za granicą (wymaga zgody Prezesa NFZ).
Wymagane dokumenty:
- Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) lub tymczasowy certyfikat,
- formularz E112/S2,
- dokument S1.
Więcej informacji:
🔗 NFZ – leczenie w innym państwie UE
3. Zwrot kosztów leczenia
W trybie koordynacji NFZ pokrywa koszty leczenia udzielonego pacjentom polskim w innych państwach UE lub EFTA, o ile mają wymagane dokumenty.
W wyjątkowych sytuacjach pacjent płaci sam i dopiero potem może złożyć wniosek o refundację w Centrum Usług Wspólnych w Gorzowie Wielkopolskim.
Fundacja nadal monitoruje sytuację praw pacjenta w województwie.
